διαίτερα ντυπωσιακό εναι κάποιο θαμα το γίου Χαραλάμπου πού συνέβη τό 1944. Στήν νοτιοδυτική Πελοπόννησο, στήν παρχία Τριφυλίας, πάρχει μία γραφική πόλις μέ 9.000 κατοίκους, τά Φιλιατρά. Πολιοχος τς πόλεως εναι γιος Χαράλαμπος, καί κάθε χρόνο στίς 10 Φεβρουαρίου γίνεται μεγάλο πανηγύρι πρός τιμήν του, καί κατεβαίνουν σ' ατό καί ο Φιλιατρινοί πού μένουν στήν θήνα. Σ' ατό τό πανηγύρι πηγαίνει κάθε χρόνο καί νας λικιωμένος Γερμανός, νόματι Κοντάου, μέ τήν οκογένειά του. ρχεται πό μακρυά. Καί θά λεγε κανείς: «Τί το ρθε, στε τσι στά καλά καθούμενα νά ξεκιν πό τήν Γερμανία γιά να τόσο μακρινό ταξείδι»!
Ο νθρωπος ατός στήν περίοδο τς κατοχς ταν ξιωματικός του Γερμανικο στρατο, καί γιά να διάστημα χρημάτισε φρούραρχος Φιλιατρν. κενο τόν καιρό — βρισκόμαστε στό 1944 — μερικοί λληνες ντάρτες καναν κάποιο σαμποτάζ, φονεύοντας σέ νέδρα ρκετούς Γερμανούς. ξαγριώθηκαν τότε ο κατακτητές καί πό τό στρατηγεο τς Τριπόλεως δόθηκε ντολή στόν Κοντάου, τήν μέρα πού θά ξημέρωνε, στίς 6 τό πρωί, νά καον τά μισά Φιλιατρά καί νά κτελεσθον κατό περίπου Φιλιατρινοί. πως ταν φυσικό, τρόμος καί πανικός κατέλαβε λους τους κατοίκους. ξεραν τι...
 ο Γερμανικές διαταγές ταν μετάκλητες. Τίποτε δέν τούς σωζε πό τόν λεθρο καί τήν συμφορά. Τό πρωί (19 ουλίου) μως ν φθασε κανονισμένη ρα δέν βλεπαν καμμία κίνησι. πόρησαν. Τί ραγε νά εχε συμβ;
κείνη τήν νύχτα ο πιστοί ζήτησαν μέ καυτά δάκρυα τήν προστασία το γίου Χαραλάμπου. Καί κενος νήργησε θαυμαστά. Παρουσιάσθηκε στόν Γερμανό φρούραρχο, τόν Κοντάου, καί το επε νά μήν κτέλεση τήν διαταγή. Το ποσχέθηκε κόμη πώς δέν θά τιμωρηθ πό τόν νώτερό του καί τι θά πιστρέψη καί ατός καί ο στρατιτες το σοι στήν πατρίδα τους. Κοντάου, στήν ρχή δειχνε ψυχρός καί συγκίνητος. Συνολικά γιος του μφανίσθηκε τρες φορές γιά νά τόν πείση πώς πρόκειται γιά κάτι τό περφυσικό καί πρέπει νά πακούση.
Τό ξιοθαύμαστο εναι τι γιος παρουσιάσθηκε καί στόν Γερμανό στρατηγό στήν Τρίπολι. Τό πρωί Κοντάου ζήτησε τούς ερες τν τεσσάρων νοριν τς πόλεως. κενοι παρουσιάσθηκαν ντρομοι μπρός του. Πο νά ξεραν τό τί εχε μεσολαβήσει κείνη τήν νύχτα! Μαζί τους γύρισε στίς κκλησίες τν Φιλιατρν καί παρατηροσε τίς εκόνες. Στήν τέταρτη κκλησία, στά Εσόδια τς Θεοτόκου, στήν πιλεγόμενη «Γουβιώτισσα» βλέποντας μία εκόνα — να γέροντα μέ κάτασπρη γενειάδα, ντυμένο ερατικά μφια — νεφώνησε: «Νά! ατός εναι!» καί πεσε μπρός του νά τόν προσκυνήση. Μόλις σηκώθηκε λέει στούς κπληκτους ερες: «Σς σωσε γιος ατός, πού σωσε κι' μένα πό βαρύ κρίμα».

τσι μέ τήν πέμβασι το πολιούχου πόλις γλύτωσε πό τήν φωτιά καί τήν σφαγή. Θαμα λοζώντανο καί συγκλονιστικό. Ο ψυχές λων τν Χριστιανν βυθίσθηκαν σέ βαθειά συγκίνησι.
Τό 1945 ν πιά πόλεμος εχε λήξει, ο πίσημοι τν Φιλιατρν εδοποιήθηκαν πό τόν Κοντάου, νά τόν περιμένουν κι' ατόν στήν πανηγύρι το γίου. Θά ρχόταν μέ τήν οκογένειά του νά εχαριστήση τόν γιο πού, πως το ποσχέθηκε, τόν πέστρεψε σο στήν πατρίδα του. τυχε μάλιστα λόγω βλάβης το ατοκινήτου του καί μερικν λλων μποδίων νά φθάση στίς 12 Φεβρουαρίου. Ο Φιλιατρινοί καί λοι ο κάτοικοι τς περιφερείας το πεφύλαξαν νθουσιώδη ποδοχή. Πρός χάρι το πανέλαβαν τήν πανηγύρι. κενος νέβηκε σ' ναν ξώστη καί μίλησε λληνικά πρός τά πλήθη. Τούς επε μάλιστα τι πρίν ναχώρηση γιά τήν λλάδα εδε πάλι στόν πνο το τόν γιο Χαράλαμπο καί το επε: «Σέ περιμένω στά Φιλιατρά, που δειξες τήν πίστι σου. λοι θά σέ ποδεχθον μέ μεγάλη χαρά». Συγκίνησις καί ερός νθουσιασμός εχε καταλάβει τούς πάντες.
Καί τό τοπικό γιολόγιο σημειώνει:
 «Τή ατή μέρα, δεκάτη νάτη ουλίου, μνήμην ποιούμεθα το ξαισίου θαύματος το γίου νδόξου ερομάρτυρος Χαραλάμπους, ς τας πρός Θεόν πρεσβείαις πολλοί τν πολιτν τς ράνης σώθησαν κ βεβαίας ες θάνατον καταδίκης πό τν Γερμανικν δυνάμεων κατοχς ν τει 1944».

Πράγματι, «θαυμαστός Θεός ν τος γίοις ατο».




Post A Comment: