ΟΤΑΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ

Κείμενο : Βασίλειος Δημ.  Γεωργιόπουλος.

Μην ζορίζεστε δεν τα γράφω για να μου δώσετε συγχαρητήρια  μα ούτε να μου πείτε μπράβο, αλλά για να τα διαβάσετε και να ακούσετε αυτά που ενοχλούν την καθημερινή  υποκρισία μας και την τάχα δήθεν ευαισθησία μας.
Μερικές σκέψεις που προκαλούν πόνο ενοχλούν τα όμορφα μα συνάμα και αισθητά αυτιά μας, αλλά δημιουργούν και το συναίσθημα της αηδίας όταν πραγματικά σκεφτόμαστε σε τι κοινωνικό περιβάλλον ζούμε και στην κατάντια της κοινωνίας μας.
     Το τελευταίο χρονικό διάστημα ζούμε και βιώνουμε το δράμα ενός νέου ανθρώπου, του φοιτητή της Γαλακτοκομικής Σχολής των Ιωαννίνων του Βαγγέλη Γιακουμάκη, ο οποίος εξαφανίστηκε  και μετά από μέρες βρέθηκε νεκρός στις όχθες της Παμβώτιδας λίμνης των Ιωαννίνων. Σύμφωνα με τον ιατροδικαστή και από τα  ευρήματα διαπιστώθηκε πως αυτός ο άτυχος νέος   αυτοκτόνησε  από την ημέρα της εξαφάνισης  του.
Τραγικό το γεγονός και θλιβερό για τον θάνατο αυτού του νέου ανθρώπου, αλλά και για την διάσταση που πήρε  λόγω δημοσιότητας και προβολής του μέσω των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Έτσι, κατέστησαν τον Βαγγέλη ως δικό μας μέλος της οικογένειας μας. Άραγε ποιοί από εμάς θα ξέραμε τον Βαγγέλη αν η Αγγελική Νικολούλη δεν έκανε εκπομπές με πρώτο θέμα την εξαφάνιση του;
Βέβαια, αυτή η δημοσιότητα είχε ως αρνητικό αποτέλεσμα ένα καλοστημένο σόου με απώτερο στόχο το εμπόριο  που έχει ήδη στηθεί αποσκοπώντας σε πολλαπλά κέρδη με εξιλαστήριο θύμα τον άτυχο νεαρό νεκρό Βαγγέλη.
Όλοι μας  έχουμε άποψη πάνω σε αυτό το τραγικό γεγονός, αλλά από εμάς ούτε κουβέντα για την εκμετάλλευση ενός θανάτου. Άλλωστε, η κοινωνία μας  έχει συνηθίσει να κάθετε στον καναπέ και να βλέπει  σε ζωντανή σύνδεση αποκεφαλισμούς, μιας κοινωνίας που ονομάζεται προοδευτική, όμως δεν έχει να ζηλέψει κάτι από την περίοδο του Μεσαίωνα.
 Κανένας μας δεν λέει τίποτα  σε ένα εμπόριο πόνου και εκμετάλλευσης που πονάει και συνάμα είναι κακό και μαύρο  για τον κοσμάκη, άλλωστε γιατί να πει! Ένας θάνατος πάντα βολεύει κάποιους, όπως για παράδειγμα  την Νικολούλη. Η κατάληξη του άτυχου Βαγγέλη ήταν βούτυρο στο ψωμί κάποιων, οι όποιοι θα μας μεταδώσουν και θα μας δείξουν το λευκό φέρετρο, τον σπαραγμό της μάνας και το κλάμα της αδελφής!
Και στην τόσο ευνοούμενη κοινωνίας των αγαθών και της κατανάλωσης, κανένας εισαγγελέας δεν υπάρχει να διακόψει το σόου.
Και όταν το σόου θα λάβει τέλος, οι αναλυτές, οι αυτόβουλοι δικαστές και οι κατήγοροι θα σταματήσουν¨ και από αύριο κανένας τους δεν θα μας πει αν η οικογένεια του Γιακουμάκη θα έχει να φάει, να πληρώσει το Ε.Ν.Φ.Ι.Α και το ρεύμα.
 Ο Βαγγέλης δεν θα γυρίζει στο σπίτι τους και αν ακόμα αυτοί θα τον περιμένουν κανένας μας δεν θα νοιαστεί και κανένας μας δεν νοιάστηκε  για τον Άλεξ και τόσα άλλα γεγονότα, τα οποία γίναμε μάρτυρες από τον καναπέ του σπιτιού μας!
Άλλωστε, τώρα διάβασα ότι ο  Άγιος Παϊσιος έχει βγάλει προφητεία και για τον Βαρουφάκη! Όμως, ο Άγιος Παϊσιος, που ήταν ένας γέροντας και είχε αφιερωθεί στον θεό, μέσω των λόγων του προσπαθούσε να καταστήσει κέντρο της ζωής μας τον θεό. Εμείς τον έχουμε κάνει μάγο και μελλοντολόγο, γιατί η γνώση των μελλούμενων πουλάει σε αυτή την ζωή.
Δυστυχώς, σε μια χώρα που δεν υπάρχει αξιοπρέπεια και τσίπα. Και αν υπήρχε και αυτή, την έχουν μόνο λίγα γιαούρτια, γιατί και το γιαούρτι το θέλουμε ελαφρύ. Τι περιμένουμε;
 Έλεος συνάνθρωποι! Ας σεβαστούμε την μνήμη αυτού του παιδιού και ας αφήσουμε την αστυνομία να κάνει την δουλειά της και τους γονείς να θρηνήσουν το  χαμό του παιδιού τους. Όλοι αυτοί που σήμερα ρίχνουν τα δάκρυά τους για τον Βαγγέλη, αύριο που η κηδεία του θα είναι ένα τηλεοπτικό σόου θα είναι εκεί και μόλις τελειώσει θα μένει ένα σπίτι άδειο που η μόνη που θα κλαίει θα είναι η μάνα του. Αυτή θα συνεχίσει να περιμένει το παιδί της, όταν όλοι εμείς θα έχουμε πάει παρακάτω και θα βγάζουμε μια υπέροχη φωτογραφία στην τουαλέτα του σπιτιού μας χωρίς εσώρουχο για να μας κάνουν κανένα λαϊκ.  Και να το παίξουμε “όμορφοι και έξυπνοι”  στην ψεύτικη ματαιοδοξία μας!  
Δεν τα γράφω για να τα διαβάσουμε και να πούμε πως άλλος ένας τα λέει καλά, αλλά προσπαθώ να μιλήσω για το αύριο,  ένα αύριο που θα πονάει πιο πολύ από σήμερα, που αυτή η μάνα θα είναι μονάχη και θα περιμένει μονή της τον Βαγγέλη της και εμείς οι κροκόδειλοι θα κλαίμε για ένα ακόμα άτυχο θύμα, το όποιο θα έχουν εκμεταλλευτεί οι καναλάρχες για να μας δώσουν την ευκαιρία να  κλάψουμε από τον καναπέ του σπιτιού μας σκεπασμένοι με μια κουβέρτα, γιατί δεν έχουμε λεφτά να βάλουμε πετρέλαιο .
Δυστυχώς, παρακολουθώ μερικούς και μερικές που με το πνεύμα του δικαστή και του εισαγγελέα έχουν αρχίσει με φωτογραφίες και αναρτήσεις τους να δικάζουν ανθρώπους και μάλιστα παιδιά! Δεν είμαι δικαστής, αλλά ούτε θέλω να γίνω  Φαρισαίος και  υποκριτής, που το μονό που επιθυμώ είναι να  θέλω να λιθοβολήσω την πόρνη  χωρίς να δω τις δικές μου αμαρτίες.
 Αγαπητοί μου χριστιανοί, το ευαγγέλιο δεν τα λέει αυτά πως ο  Χριστός δίδαξε την αγάπη ακόμα και προς τους σταυρωτές του, που σε λίγες μέρες θα γιορτάζουμε την ανάσταση του με αρνιά στην σούβλα και κόκκινα αυγά. Τώρα τελευταία έγιναν και αυτά πράσινα, κίτρινα, μπλε και ότι χρώμα  του έρθει του καθενός τα βαφεί  αυτά;
Όμως, κουβέντα δεν λέμε ότι σταυρώσαμε τον Χριστό και ότι σταθήκαμε ανάξιοι της αγάπης του θεού. Όλα αυτά τα θεωρούμε άλλη μια πονεμένη ιστορία.
       Μα ο ληστής πάνω στο σταυρό και  πριν ξεψυχήσει, δεν έγινε ο πρώτος πολίτης του παραδείσου και  κέρδισε όλα αυτά που εμείς παλεύουμε να κερδίσουμε και πολλές φορές αμφισβητούμε την ύπαρξή τους  .
Θα μου πείτε τι είναι αυτά βρε μάστορα;
Πολλά δεν μας τα λες ;
Ναι, πολλά λέω σε μια κοινωνία σάπια και γεμάτη γραμματείς, φαρισαίους και πάνω από όλα υποκριτές μιας κοινωνίας, που δεν μπορεί να δει το κοτόπουλο με έντερα, αλλά μπορεί ευχάριστα καταναλώνοντας την πίτσα της με την κόκα κόλα της να δει το φέρετρο του Βαγγέλη και το σπαραγμό της μάνας, αλλά και τους αποκεφαλισμούς σε ζωντανή σύνδεση!
       Πόσο υποκριτές είμαστε όταν πάμε στην εκκλησία να θρηνήσουμε τον Χριστό, που είναι πάνω στον σταυρό,  αλλά αν δούμε μια κοπέλα με κοντή φούστα ή  ακόμα και μια τούφα από τα μαλλιά της βαμμένη πράσινη θα αρχίσουμε να σχολιάζουμε το πόσο κακή είναι και πόσο αμαρτωλή πάντα με γνώμονα το «φαίνεσθαι», αλλά όχι τι «είναι»;
Δυστυχώς, οι γραμματείς και οι φαρισαίοι στην πόρνη δεν έριξαν τον λίθο, αντίθετα με εμάς τους χριστιανούς είμαστε οι πρώτοι και καλοί λιθοβόλητες.

Καλό ταξίδι Βαγγέλη και ο θεός της αγάπης ας αναπαύσει την ψυχούλα σου και σε εμάς  ας δώσει την φώτιση, ώστε να ξανά βρούμε τον δρόμο προς τις Εμμαούς!

Post A Comment: